Related%20passage do Nedarim 6:10

מִן הַכְּרוּב, אָסוּר בְּאִסְפַּרְגּוֹס. מִן הָאִסְפַּרְגּוֹס, מֻתָּר בִּכְרוּב. מִן הַגְּרִיסִים, אָסוּר מִן הַמִּקְפָּה, וְרַבִּי יוֹסֵי מַתִּיר. מִן הַמִּקְפָּה, מֻתָּר בִּגְרִיסִין. מִן הַמִּקְפָּה, אָסוּר בְּשׁוּם, וְרַבִּי יוֹסֵי מַתִּיר. מִן הַשּׁוּם, מֻתָּר בְּמִקְפָּה. מִן הָעֲדָשִׁים, אָסוּר בַּאֲשִׁישִׁין, וְרַבִּי יוֹסֵי מַתִּיר. מִן הָאֲשִׁישִׁים, מֻתָּר בַּעֲדָשִׁים. חִטָּה חִטִּים שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, אָסוּר בָּהֶן בֵּין קֶמַח בֵּין פָּת. גְּרִיס גְּרִיסִין שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, אָסוּר בָּהֶן בֵּין חַיִּין בֵּין מְבֻשָּׁלִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, קוֹנָם גְּרִיס אוֹ חִטָּה שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, מֻתָּר לָכוֹס חַיִּים:

(Jeśli ktoś pożegna się) z kapusty, nie wolno mu (jeść) szparagów [rodzaj kapusty. Ale kapusta nie nazywa się szparagami. Inna interpretacja: „szparagi”—woda, w której gotuje się szparagi.] (Jeśli się zjada) ze szparagów, wolno mu (jeść) kapustę. z fasoli nie wolno mu (jeść) mikpeh [grubego naczynia z fasolą lub budyniem. Bo chociaż są włożone do mikpeh, nadal nazywa się je „fasolą”. R. Yossi na to pozwala. [Uważa bowiem, że nazywa się to „mikpeh” fasoli, ale nie samą „fasolą”. z mikpeh wolno mu (jeść) fasolę. z mykwy nie wolno mu (jeść) czosnku. [Do każdej mykwy wkładali czosnek, żeby nadać jej smak, a czosnek to „mikpeh”.] R. Yossi na to pozwala. od ashishim wolno mu (jeść) soczewicę. [ashishim to pozostałości soczewicy. Halacha nie jest zgodna z R. Yossi we wszystkich trzech przypadkach w naszej Misznie.] „Pszenica, pszenica, której nie smakuję” [„pszenica” oznacza pieczony bochenek; „pszenica”, materia do żucia], nie wolno mu ich jeść, ani mąki, ani bochenka. „fasola, fasola, której nie smakuję”, nie wolno mu (jeść) ich, zarówno surowych, jak i gotowanych. R. Juda mówi (jeśli mówi :) „Konam, że nie jem fasoli ani pszenicy”, wolno mu je żuć na surowo.

Poznaj related%20passage do Nedarim 6:10. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.